تا من در این آخرزمان حال تو گویم برملا

این را رها کن خواجه را بنگر که می گوید مرا

عشق آتش اندر ریش زد ما را رها کردی چرا

ای خواجه صاحب قدم گر رفتم اینک آمدم

آخر چه گوید غره ای جز ز آفتابی ذره ای

از بحر قلزم قطره ای زین بی نهایت ماجرا

چون قطره ای بنمایدت باقیش معلوم آیدت