ذل همان چاشنی شناس که عز

که به نزد تو دین و کفر یکیست

چشم افعی چو کرد علت کور

پیش چشمش چه زمرد و چه بلور

کایچ باطل نکرد حق هرگز

روی آیینه را که نبود زنگ

زنگ نپذیرد و نگیرد رنگ