بشکفته روی یوسفان از اشک افشاران ما

بر خاک و دشت بی نوا گوهرفشان کرد آسمان

زین بی نوایی می کشند از عشق طراران ما

این ابر چون یعقوب من وان گل چو یوسف در چمن

یک قطره اش گوهر شود یک قطره اش عبهر شود

وز مال و نعمت پر شود کف های کف خاران ما

باغ و گلستان ملی اشکوفه می کردند دی