یک قطره اش گوهر شود یک قطره اش عبهر شود

زین بی نوایی می کشند از عشق طراران ما

این ابر چون یعقوب من وان گل چو یوسف در چمن

بشکفته روی یوسفان از اشک افشاران ما

وز مال و نعمت پر شود کف های کف خاران ما

باغ و گلستان ملی اشکوفه می کردند دی

زیرا که بر ریق از پگه خوردند خماران ما