که ورا جام زهر داد به فن

حق بگویم من از که اندیشم

آنچه باشد یقین شده پیشم

جعده بنت اشعث آن بد زن

که فرستاد مر ورا بر گوی

بر زمین زن سبوی بر لب جوی

آن که بودش که یافت این فرصت