که فرستاد مر ورا بر گوی

آنچه باشد یقین شده پیشم

جعده بنت اشعث آن بد زن

که ورا جام زهر داد به فن

بر زمین زن سبوی بر لب جوی

آن که بودش که یافت این فرصت

که برو باد تا ابد لعنت