رخ و اسبت چو شد کم شه گیر

عقل را هرکه با بدی آمیخت

لاجرم عقل جست و او آویخت

آنچه عقلت نمود آن ره گیر

آشنا نیست هرکه بیگانه است

هرکرا عقل نیست دیوانه است

گنگ باید مرید پیر نیاز