وانکه داهی و آنکه سالوسیست

کرد تف تموز در زندان

وانکه سرمای دی مهی را باز

بند بر می نهد ز روی نیاز

وانکه غماز وآنکه ناموسیست

وانکه از سنگ شیشه پردازد

وانکه در حقه مهره می بازد