عقل جایی جمال بنماید

همچو بهمان بهمن انگیزند

تا ترا عقل دوربین چکند

خویشتن را به تو جز این چه کند

که مرفه شود برآساید

ننماید ترا ز خویش نشان

تا تو او را مکان کنی زندان