که مرفه شود برآساید

تا ترا عقل دوربین چکند

خویشتن را به تو جز این چه کند

عقل جایی جمال بنماید

ننماید ترا ز خویش نشان

تا تو او را مکان کنی زندان

مر ترا عقل چهره ننموده است