بهر اشکال کفر و ایمانش

یکی از رهگذر درآمد زود

بیش از آن زد که آن گره زده بود

گفتم ار می زدند ایشانش

تو چرا باری ای به دل سندان

بی خبر کوفتی دو صد چندان

جرم او چیست گفت بشنو نیک