زانکه نازیرکان و طراران

بوده دانست و دید نابوده

جان عالم بود مآلی بین

دیده جاهلست حالی بین

گل فرستند سوی گل خواران

باز عالم چو بیندش با گل

سرد گرداندش گل اندر دل