به هوا او ترا تو او را دوست

که نه راه خدای راه هواست

تو بدو داده ای و او به تو روی

هردو همره چو حلقه ها در موی

بت پرستی تو بت پرستی اوست

آنکه هرگز نبود با خود یار

اوست از رنج علم برخوردار