آتش بار و برگ باشد عشق

عاشقی باش تا نمیری بیش

که اجل جان زندگان را برد

هرکه از عشق زنده گشت نمرد

ملک الموت مرگ باشد عشق

هرکه را عشق آن جمال بود

درد بی دال و ری و دال بود