بیم آنست کز غم تو کنون

آمدستی بخیره رو بگذار

مرد گفتا که عاشق تو شدم

ای چو عذرا چو وامق تو شدم

بدوم در جهان شوم مجنون

شد وجودم بر آن جمال ز دست

شیشه جان به سنگ غم بشکست