بدوم در جهان شوم مجنون

مرد گفتا که عاشق تو شدم

ای چو عذرا چو وامق تو شدم

بیم آنست کز غم تو کنون

شد وجودم بر آن جمال ز دست

شیشه جان به سنگ غم بشکست

با من اکنون نه حال ماند و نه هوش