عشق تو هست سوی نان و پیاز

دست چپ را ز دست راست بدان

تا ز تقلید نشمری ایمان

عشق مردان بود به راه نیاز

در ره بی نیازی ای درویش

رو تو بیگانه وار از پی خویش

کوشش از تن طلب کشش از جان