برگ دل همچو برگ گل تنکست

دل به رشوت پذیرد از جان نور

کی بود زیردست رضوان حور

وزن سر همچو وزن سر سبکست

بر در اهل دل به وقت طعام

گندمی گزدمی بود ز حرام

چون نشویی همی دل از باطل