گندمی گزدمی بود ز حرام

وزن سر همچو وزن سر سبکست

برگ دل همچو برگ گل تنکست

بر در اهل دل به وقت طعام

چون نشویی همی دل از باطل

رقم گازران منه بر دل

دل که باشد سیاه چون پر زاغ