دل که باشد سیاه چون پر زاغ

گندمی گزدمی بود ز حرام

چون نشویی همی دل از باطل

رقم گازران منه بر دل

صید طاووس کی کند در باغ

دل آنکس که هست بر تن شاه

جانش را هست جامه درگاه