گفت روزی همی به رهگذری

پشت چون دیگران نخفتی تو

تا تو بودی بگو گنه کردی

نامه خویشتن سیه کردی

سوی نامحرمی زدم نظری

هم بر آنجای کان نظر دیدم

طمع از جان خویش ببریدم