رقص کنان درخت ها پیش لطافت صبا

با لب خشک گوید او قصه چشمه خضر

بر قد مرد می برد درزی عشق او قبا

مست شوند چشم ها از سکرات چشم او

بلبل با درخت گل گوید چیست در دلت

این دم در میان بنه نیست کسی تویی و ما

گوید تا تو با تویی هیچ مدار این طمع