چون برون شد ز بند کون و فساد

که مه تو مه حدیث ریزه تو

هست بر خلق زیر جنبش دور

چشم گرما و چشم سرما خور

پس بیابد ز اعتدال مراد

آخرت جوی زانکه جوی امل

آخرت جوی راست پر ز عسل