داشت مرا چو جان خود رفت ز من گمان بد

من نفروشم از کرم بنده خودخریده را

بین که چه داد می کند بین چه گشاد می کند

یوسف یاد می کند عاشق کف بریده را

بر کتفم نهاد او خلعت نورسیده را

عاجز و بی کسم مبین اشک چو اطلسم مبین

در تن من کشیده بین اطلس زرکشیده را