دل بدان نه که باشد از خانه

چند گردی به گرد پرده غیب

تا بده ساعتی شبان رمه

چون برآری عصا به روی همه

پشک تو به ز مشت بیگانه

همه نعمت ترا شده حاصل

تو ز اسباب و خان و مان غافل