همه نعمت ترا شده حاصل

چون برآری عصا به روی همه

دل بدان نه که باشد از خانه

پشک تو به ز مشت بیگانه

تو ز اسباب و خان و مان غافل

خوانت از هرچه نعمت است پرست

لیک در دست موش سفره برست