چونک ز هم بشد جهان از بت بانقاب ما

روترشی چرا مگر صاف نبد شراب تو

از پی امتحان بخور یک قدح از شراب ما

تا چه شوند عاشقان روز وصال ای خدا

از تبریز شمس دین روی نمود عاشقان

ای که هزار آفرین بر مه و آفتاب ما