تا چنین طالبی تو دنیی را

هر دوان را ز بند برهاندی

با تو زین پس مرا نباشد کار

ملکت من تو رو به من بگذار

کی توانی بدید عقبی را

رو ز دنیا طمع ببر یکسر

گهرو زر او تو خاک شمر