رو ز دنیا طمع ببر یکسر

ملکت من تو رو به من بگذار

تا چنین طالبی تو دنیی را

کی توانی بدید عقبی را

گهرو زر او تو خاک شمر

خاک بر سر هر آنکه دنیا خواست

مرد دنیاپرست باد هواست