مصرع دوم · شماره 4غافل از روز مرگ وز پیریشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1آن شنیدی که با سکندر راد#2گفت در پیش مردمان استاد#3کی شده فتنه بر جهانگیری#4غافل از روز مرگ وز پیریانتخابشده5باز عمر تو چون کند پرواز#6نبود با هیچ کس دمساز#7هرکسی گوشه ای دگر گیرد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «حکایت» است.سطر پیشینکی شده فتنه بر جهانگیری→سطر بعدیباز عمر تو چون کند پرواز←