مصرع نخست · شماره 5باز عمر تو چون کند پروازشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2گفت در پیش مردمان استاد#3کی شده فتنه بر جهانگیری#4غافل از روز مرگ وز پیری#5باز عمر تو چون کند پروازانتخابشده6نبود با هیچ کس دمساز#7هرکسی گوشه ای دگر گیرد#8ورچه شاهی به بنده نپذیرد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «حکایت» است.سطر پیشینغافل از روز مرگ وز پیری→سطر بعدینبود با هیچ کس دمساز←