علف میش خود نکرده به کف

هندویت نقد گشت جان می کن

تا تو خود را نهی چو ترک محل

هندویت سر گرفت زیر بغل

گرگ را گشته همچو میش علف

تو علف گشته مر فنا را رو

باز داده ز دست گوز گرو