دوست گرچه دو صد دو یار بود

آن طلب زو که طبع و خاطر اوست

بد کسی دان که دوست کم دارد

زو بتر چون گرفت بگذارد

دشمن ارچه یکی هزار بود

مر ترا خصم و دشمن دانا

بهتر از دوستان همه کانا