ازان دریا هزاران شاخ شد هر سوی و جویی شد

پی اومید آن بختی که هست اندر نهایت ها

دهان پرپست می خواهی مزن سرنای دولت را

نتاند خواندن مقری دهان پرپست آیت ها

به باغ جان هر خلقی کند آن جو کفایت ها

دلا منگر به هر شاخی که در تنگی فرومانی

به اول بنگر و آخر که جمع آیند غایت ها