چون درای شتر خوش آوازست

چون تو از ابلهان گزینی یار

یار غار تو عار باشد عار

یار عاقل اگرچه بدساز است

جمله درد خویش شویی به

یار درخورد خویش جویی به

نیک و بد دان در این سپنج سرای