تشنه باز آورد که غم نخورد

چه طمع داری از درش آبی

چه نهی زیر پشته گردابی

صدهزاران چو تو به آب برد

چون از این گنده پیر گشتی دور

دست پیمان بدادی از پی حور

حور با تو چگونه پردازد