همه مقری ولی نه صوت و نه حرف

هر گدایی که بینی از کم کم

پادشاهیست با خیول و علم

همه دردی کشان ولی بی ظرف

چون سر عشق آن جهان دارند

همچو شمعند سر ز جان دارند

زانکه تاشان امید نبود و بیم