تو هنوز آنچنان نه ای کز رنگ

تا بدانی که شاه چون باشی

بد و نیکت ز بیم و اومید است

شب و روزت ز خاک و خورشید است

از تو دین و خرد ندارد ننگ

هرچه ز آغاز دل به رنج بود

عاقبت ناز و عز و گنج بود