چند تر دامنی و لاف و صلف

از تو دین و خرد ندارد ننگ

هرچه ز آغاز دل به رنج بود

عاقبت ناز و عز و گنج بود

شرمسارست آدم از تو خلف

تو به آدم به خلقتی مانند

ورنه از راه حق نه ای فرزند