که مطلوب همه جان ها کند از جان طلب ما را

بهار حسن آن مهتر به ما بنمود ناگاهان

شقایق ها و ریحان ها و گل های عجب ما را

زهی دولت زهی رفعت زهی بخت و زهی اختر

گزید او لب گه مستی که رو پیدا مکن مستی

چو جام جان لبالب شد از آن می های لب ما را

عجب بختی که رو بنمود ناگاهان هزاران شکر