عجب بختی که رو بنمود ناگاهان هزاران شکر

که مطلوب همه جان ها کند از جان طلب ما را

گزید او لب گه مستی که رو پیدا مکن مستی

چو جام جان لبالب شد از آن می های لب ما را

ز معشوق لطیف اوصاف خوب بوالعجب ما را

در آن مجلس که گردان کرد از لطف او صراحی ها

گران قدر و سبک دل شد دل و جان از طرب ما را