چشمشان چون قدید سرخ از خواب

تشنه جانان ز حلق خنجر چش

دیده جویان ز چشم پیکان کش

رویشان چون نبید زرد از تاب

چشم با چهره گشته بیگانه

دیده با دود گشته همخانه

دهن بحر خاک بیز شده