هریکی چون چناره بن بر کوه

پشت چوگان ز گرز و سرها گوی

سینه گلبن ز تیر و رگها جوی

رسته بر رخش لشکری بشکوه

خصم را رمح چون الق در بسم

چشمها کرده همچو جان در جسم

اسب و مرد از نهیب راه گریز