لاله منقار بود و گل چنگل

بد چنان ریخته به پیشش سر

که ببخشد به وقت بخشش زر

کرکس از کشتگانش چون صلصل

تا خدنگش جدا ز پیکان بود

بدی اندر میان نیکان بود

بدی از فر شه ز غربت رست