پس چو شش دانگ شد یکی درمست

نام شش هست لیک نزد خرد

در جمل نقش شش بود ششصد

یک و دو سه و چهار و پنج کمست

ای به رو آفت نگارستان

وی به خو نوبهار خارستان

تازه روی از تو شاخ و بیخ جهان