تازه روی از تو شاخ و بیخ جهان

پس چو شش دانگ شد یکی درمست

ای به رو آفت نگارستان

وی به خو نوبهار خارستان

سخت پای از تو چار میخ جهان

دولت از تو بهشت کوی شده

روزگار از تو تازه روی شده