بر زمانه تویی شه مطلق

زهره را آتش تو آب کند

دشمنان را ز خلق جان افشان

خونبها بدهی و ببخشی جان

مملکت را تو شهریار بحق

از تو کمتر عطا که سایل برد

بیشتر دان ز گنج باد آورد