از تو کمتر عطا که سایل برد

خونبها بدهی و ببخشی جان

بر زمانه تویی شه مطلق

مملکت را تو شهریار بحق

بیشتر دان ز گنج باد آورد

بی دلان را دل کریم تو بس

نیک و بد را امید و بیم تو بس