عرضه کردند حال محزون را

جفت اندوه گشته اندر دهر

عیش شیرین بر او شده چون زهر

باز گفتند حال مامون را

که دعای بدت همی گوید

ملکتت را زوال می جوید

دل او خوش کن و ز حقد بکاه