دل او خوش کن و ز حقد بکاه

عرضه کردند حال محزون را

که دعای بدت همی گوید

ملکتت را زوال می جوید

باز خواه از عجوزه عذر گناه

رفت مامون شبی ز خلق نهان

برگشاده به عذر جرم زبان